Toen ik begon met mijn Master Industrial Design Engineering had ik geen idee dat ik ooit webdesigner zou worden. Ik dacht aan productontwikkeling, prototypes, misschien de automotive industrie. Maar ergens tijdens mijn studie groeide er een besef: ik wil flexibel kunnen werken, aan dingen die snel zichtbaar zijn, en ik hou van design.
Dat bracht me bij UX/UI. En uiteindelijk bij freelance webdesign.
Dit is het verhaal van die transitie — inclusief de omwegen, de mislukte sollicitaties en de lessen die ik zelf moest uitvinden omdat er gewoon geen goed stappenplan voor bestaat.
Waarom de switch?
Als industrieel ontwerper werk je aan producten met lange doorlooptijden. Van briefing tot fysiek prototype kunnen maanden overheen gaan. Dat werkt voor veel mensen prima. Voor mij niet.
Ik wil vrijheid. Vrijheid in hoe ik werk, waar ik werk en aan welke projecten ik werk. Digitaal ontwerp leek me daarvoor de perfecte match: geen fabrieken, geen tooling, geen fysieke logistiek. Gewoon een laptop en een idee.
En ik hou van design. Dus ik koos voor UX/UI.
Stap 1: Leren programmeren (de juiste manier)
Ik realiseerde al snel dat UX/UI design in de praktijk zelden puur design is. Vrijwel iedere vacature vroeg ook om front-end skills. HTML, CSS, misschien wat JavaScript. Als je dat niet hebt, ben je afhankelijk van een developer die jouw ontwerpen bouwt — en dat is precies de tussenlaag die ik niet wilde.
Dus ik ben gaan coderen. Niet via een cursus, niet via YouTube. Ik heb de MDN Web Docs van begin tot eind doorgenomen. Saai? Soms. Maar het gaf me een fundatie die ik later bij alles kon gebruiken. Ik begreep waarom dingen werken, niet alleen hoe.
Dat is het verschil tussen kennis die beklijft en kennis die je na drie maanden weer bent vergeten.
Stap 2: Een portfolio opbouwen zonder klanten
Je hebt een portfolio nodig om klanten te krijgen. Je hebt klanten nodig om een portfolio op te bouwen. Klassiek kip-en-ei probleem.
Mijn oplossing: gratis projecten voor vrienden en bekenden. Niet ideaal qua verdiensten, maar uitstekend qua leerervaring. Eén van die projecten staat nog steeds live: een simpele one-pager voor een saunabedrijf. Geen meesterwerk, maar voor dat moment een bewijs dat ik iets kon bouwen.
Daarna heb ik mijn eigen portfolio gebouwd. Want als je geen portfolio hebt, is je eigen website het enige wat je hebt om mee te beginnen.
Stap 3: Solliciteren — en afgewezen worden (gelukkig)
Met een klein portfolio op zak ben ik gaan solliciteren. Mijn eerste serieuze poging: UX designer bij Randstad. Ik haalde de derde ronde.
Toen zeiden ze dat ze merkten dat ik niet gepassioneerd genoeg was voor wat zij deden.
Ze hadden gelijk.
Randstad is een HR-gigant. UX design daar betekent: gebruikersonderzoek, persona’s, testen, itereren op grote enterprise-systemen. Respectabel werk, maar niet wat me ‘s ochtends uit bed trekt. Ik wou variatie, visuele uitdaging, projecten waarbij design ook echt zichtbaar is.
Die afwijzing was achteraf een positieve wending.
Stap 4: Agency — waar ik echt leerde bouwen
Ik begon bij een digital agency als UX/UI designer. En hier leerde ik meer dan in alles daarvoor bij elkaar.
Wat het agency anders maakte: de designers bouwden ook. HTML, CSS, en soms JavaScript. De designs die ik maakte, mocht ik direct gaan implementeren. Eén van de eerste grotere projecten: de hero sectie en navigatiebalk van ADO Den Haag. Ontworpen én gebouwd — met veel hulp, maar toch.
Er is geen betere manier om code te leren dan het direct toepassen op een project waar het er echt toe doet.
Maar er was ook een keerzijde: ik moest steeds meer pure front-end development oppakken. Handmatig HTML en CSS schrijven voor complexe layouts. En dat vond ik eerlijk gezegd niet leuk.
Stap 5: Webflow — design-first development
Ik kende Webflow al langer, maar bij het agency was er geen ruimte voor. Die hadden hun eigen workflow.
Voor mezelf was de keuze snel gemaakt. Webflow liet me ontwerpen en bouwen tegelijk, in één interface, zonder dat ik elke div handmatig hoefde te nesten. Voor een designer die ook developer wil zijn, is dat de perfecte tool.
Met mijn sterke basis in HTML en CSS (dank je, MDN) begreep ik precies wat Webflow onder de motorkap deed. Dat maakt het verschil tussen iemand die tools gebruikt en iemand die tools begrijpt.
Stap 6: Voor mezelf beginnen
De stap naar freelance was logisch, maar voelde groot.
De eerste uitdaging: klanten vinden. Ik heb gebeld, gemaild, geWhatsAppt. Veel koude acquisitie. Dat werkte — maar de eerste opdrachten waren voor veel te weinig geld. Ik rekende tarieven waar ik niet van kon leven, puur om een portfolio te bouwen dat sterk genoeg was om uiteindelijk betere klanten aan te trekken.
Dat was de investering. En het was de moeite waard.
Stap 7: Groeien
Stapsgewijs beter worden. Betere projecten, hogere tarieven, een portfolio dat voor zichzelf spreekt.
Ik ben ook gaan freelancen voor agencies — stabielere inkomsten, grotere budgetten, interessantere projecten. Dat combineer ik met eigen klanten.
En nu? Ik werk vanuit mijn eigen studio, soms vanuit een camper ergens in Europa, aan websites die er goed uitzien en goed werken. Exact wat ik voor ogen had.
Wat ik anderen zou meegeven
Als je overweegt dezelfde transitie te maken — van industrieel ontwerpen (of welk fysiek designvak dan ook) naar digitaal design — dan zijn dit mijn eerlijke adviezen:
Leer de basis van code. Niet alles, maar genoeg om te begrijpen wat er onder de motorkap gebeurt. MDN Web Docs is gratis en beter dan de meeste cursussen.
Bouw iets, ook als het nog niet goed is. Je eerste portfolio hoeft niet perfect te zijn. Het moet bestaan.
Wees eerlijk in sollicitaties. Die afwijzing bij Randstad was mijn beste les. Pas op de plek waar je oprecht enthousiast bent, kom je echt vooruit.
Kies tools die bij je werken. Voor mij is dat Webflow en inmiddels ook Astro. Voor jou kan het iets anders zijn. Maar kies tools die je manier van denken ondersteunen, niet tegenwerken.
Begin goedkoop, maar niet voor altijd. Lage tarieven zijn een tijdelijke investering in je portfolio, geen businessmodel.
De transitie van industrieel ontwerper naar freelance webdesigner is niet één grote stap. Het is een reeks kleine stappen, waarvan de meeste achteraf logisch voelen maar daarvoor helemaal niet zo voor de hand lagen.
Dat stappenplan had ik graag eerder gevonden. Vandaar dit artikel.
Wil je meer weten over hoe ik werk of wat ik bouw? Bekijk mijn projecten of lees meer over mij.
